Wauw wat een dag

Wauw wat een dag…een dag met vele verassingen. Zo leuk…
Vanmorgen om half 8 stonden we op ik keek naar buiten het was mistig…smog?...mmm het voelt warm aan vandaag maar weer een korte broek aan nou ja netjes tot de knie dat is wat gepaster hier in het rijke Jiangsu.
Om 09.00 uur komt Jack ons ophalen om te flyeren.. wat is dat nou flyeren hoor ik sommige denken. Nou we hangen overal posters op over Yuan die op zoek is naar zijn geboorteouders. En delen ze ook uit op de straten van Taizhou. Gisteren zijn we al naar een paar kleine dorpjes in de buurt van de vindplaats geweest en nu hebben we vooral bij de vindplaats geflyerd.
Tiffannie was op dat moment bij het televisie station om te helpen met het vertalen van onze boodschap en die van Yuan!
Tijdens het flyeren kwamen we bij een baby winkel de mevrouw riep ons terug ze wilde via het WE-Chat platform graag onze boodschap doorgeven naar het hele concern waar zij voor werkt omdat daar veel ouders zijn aan gesloten we namen het aanbod natuurlijk aan en kochten een pak luiers van haar voor het kindertehuis.
Yuan wilde op een gegeven moment met mij mee, we hadden ons opgedeeld in twee groepen. Jack, Jingjing, Sisko en Yuan en ik alleen.. alleen gaat wat sneller en met mijn Chinees kon ik nog wel iets duidelijk maken. Maar Yuan ging met mij mee..na een paar honderd meter horen we Pingyuan! 1 van de vindsters komt op haar electrical bike aan gereden en stopt. Ze heeft voor Yuan een cadeau en een mooie tekening met een boodschap erop geschreven en getekend door haar 16 jarige dochter WAUW..hoe mooi.. ze is emotioneel en kan moeilijk afscheid nemen van Yuan! We lopen samen verder naar de auto van Jack..ooo ze dacht dat we alleen waren en wilde ons niet in de fabrieks omgeving houden. Na een lang afscheid vervolgen we onze weg.. We gaan onderweg wat brood halen voor de kinderen en daarna naar een soort zwarte markt van Beverwijk maar dan in Taizhou!
We hadden aan het kindertehuis gevraagd wat ze nodig hadden en ze gaven aan dat ze 40 pyjama’s voor kinderen in de leeftijd van 4-6 jaar nodig hadden. De schoonmaakster in de stad kent natuurlijk alle wegen en zo kwamen we hier terecht.. poort 4 2e links jaa daar is het een winkeltje met pyjama’s. Jack legt uit wat en waar we het voor nodig hebben en we kopen 40 pyjama’s in bij deze mevrouw die een mooie deal met ons sluit.. de prijzen zijn niet meer zo laag als 10 jaar geleden ze trekken aardig bij naar onze maatstaven wat betreft het niveau van de wibra/zeeman. Als we naar buiten lopen zien Jingjing en Yuan een streetfood kraampje met gefrituurde dingen wederom hebben ze het heerlijk op gesmikkeld.
In het hotel hebben we lekker gegeten, de kinderen gingen gamen we hebben de deur op niet storen gezet en wij zijn naar de supermarkt gegaan een kleine zelfstandig ondernemer. Daar hebben we nog melk, koekjes,worstjes, toetjes, en chips voor de kinderen gehaald. Want ook voor hun is het de komende drie dagen feest! Ja vanaf morgen hebben de Chinezen 3 dagen vrij en doen ze leuke dingen en eten ze lekkere dingen. Ook wij vonden dat de kinderen daar recht op hadden. Voor deze groep grotere kinderen hebben we juist dingen gehaald.

Opfrissen en hup in de auto waar Tiffannie zich weer bij ons voegt op naar het nieuwe kindertehuis. We worden ontvangen met fruit, water, cola, en een mooie electrische banner die zegt Welcome home Tai Pingyuan. Wauw.. terwijl we net zitten komen er twee oud medewerkers van het kindertehuis aan. Ik herken ze direct ze hebben Yuan zijn dossier mee en we mogen foto’s maken. Ik zie foto’s die ik nog niet eerder heb gezien en vraag om een copie die krijg ik.. en ook ligt er een röntgenfoto we maken daar een foto van. De mensen kennen Yuan nog erg goed.. hij is wel klein hoor en tenger maar erg gespierd ze zijn onder de indruk van zijn ontwikkeling.
Na een rondleiding door het tehuis maken we nog wat foto’s. We mogen geen foto’s van de kinderen maken ze zijn allemaal lichamelijk beperkt.. en verstandelijk beperkt.. 1 meisje oogt gezond rond een jaar of 5. Ze komt direct op ons af.. net als een aantal kinderen met Down Syndroom. Deze kinderen komen niet in aanmerking voor adoptie. Ze blijven in het tehuis wonen, er worden nog weinig kinderen te vondeling gelegd in deze stad verteld de directeur. En de adopties zijn nog minder.
We vervolgen onze weg met de twee oud medewerkers naar het oude tehuis waar nu nog oudere mensen wonen. Weer komt daar een wauw verhaal aan.. er staat een man daar die ik direct herken hij zwaaide Yuan uit toen we het kindertehuis in 2009 bezochten.. de man verteld dat hij Yuan regelmatig mee op stap nam naar het park en hem snacks gaf.. en dat hij voorop zijn elektrische fiets stond. Hij tilde Yuan op knuffelde hem en ging nog een keer met hem op de fiets.. hij duwde de man altijd en zei dat hij met hem mee moest en zo vertelde de man nog meer anekdotes.. WAUW!!! Dit maakte me best emotioneel en ik pinkte een traantje weg.. wat is Yuan geliefd in deze stad.. wat hebben we er een grote groep mensen bij gekregen!
We rijden weg uit de steeg.. nog een keer naar de tweede vindplaats van Yuan waar de schoonmaaksters hem heen hadden gebracht 9 jaar geleden..ik pak daar een steen op en neem hem mee.. we gaan naar het hotel.. komen bij van de emoties en sluiten de dag af met een feestmaaltijd om net als de Chinezen het feestweekend in te luiden.. terwijl ik dit schrijf is er achter mij een boel vuurwerk en muziek op de achtergrond…. De WE Chat nieuwsbericht komt binnen en er zijn al meer dan 16.000 vieuws in een paar uur tijd… WAUW! Dit is een dag met een gouden randje!